O co chodzi?

Niniejszy blog to łącznik ze światem Schronowych Służb Informacyjnych (fikcyjna fabularna organizacja wywiadowcza). Jeśli trafiłeś tutaj, to znaczy że interesujesz się, albo chcesz się zainteresować tematyką postapokaliptyczną. W Polsce istnieje błędne przekonanie, że postapokalipsa to jedynie zniszczone miasta, cywilizacja w okresie rozkładu. Konwencja postapokaliptyczna, zwana w skrócie postapo, wywołuje raczej negatywne skojarzenia. Czas więc, żeby to zmienić!

Postapokalipsa to nie tylko zniszczenie i śmierć milionów ludzi, chociaż zaduma nad tą kwestią powinna przyświecać świadomym odbiorcom tej konwencji. Do działu postapokalipsy można odnieść wiele wydarzeń ze świata, szczególnie katastrofy ekologiczne, społeczne i przyrodnicze oraz zdarzenia dotyczące rozprzestrzeniania i używania broni jądrowej, stąd nie do końca prawidłowe jest pojmowanie postapokalipsy jako węższej dziedziny fantastyki.

Konwencja postapo to również wiele filmów, książek i utworów muzycznych traktujących o całkowitej albo częściowej zagładzie świata. Być może nie wiedząc o tym, miałeś z nimi styczność. Najważniejsze filmy postapokaliptyczne to Mad Max oraz Terminator, a z dzieł kinematografii polskiej: Obi, oba, koniec cywilizacji oraz Seksmisja. Znane książki postapokaliptyczne to Droga Cormaca McCarthy’ego, Rok 1984 Orwella czy Dzień Tryfidów Johna Wyndhama. W polskiej literaturze również znajdą się dzieła związane z tą konwencją, warto wspomnieć o twórczości Janusza Zajdla, Roberta Jerzego Szmidta oraz Stanisława Lema. Muzyczny obraz postapokalipsy zostaje dopełniony przez zespoły reprezentujące różne style muzyczne, jak chociażby Metallica, The Doors, Black Sabbath, Rush, The Rolling Stones, Iron Maiden oraz Pink Floyd.